کوله بارسفرت رفت و نگاهم را برد

نه تو ديگر هستی نه نگاهی که در آن دلخوشی ام سبز شود

سايه می داند که به دنبال نگاهت همچون ابر سر گردانم

هيچ کس گمشده ام را نشناخت

تابش رايحه ای بی خبر آورد کسی در راه است

چشمی از درد دلم آگاه است

کاش هيچوقت عشقی متولد نمی شد

که روزی احساسی بميرد